Colombia

In Colombia woedt al decennialang een intern conflict tussen het nationale leger, guerrillabewegingen en neo-paramilitaire groepen. De belangrijkste reden voor het ontstaan van het conflict is de ongelijke verdeling van land, waar de guerrilla een einde aan wilde maken. In een rurale economie als de Colombiaanse, met enorme hoeveelheden natuurlijke hulpbronnen, zowel boven als onder de grond, is land de primaire bron van inkomsten. Dat verklaart dat de controle over land tegenwoordig de voornaamste inzet van het conflict is.

In 2016 werd het vredesakkoord tussen de regering en de FARC, de grootste guerrillabeweging van Colombia ondertekend. Ondanks het akkoord is er nog geen sprake van vrede. De implementatie verloopt stroef en herhaaldelijke onderhandelingen met de ELN, een andere linkse guerrillabeweging hebben nog niet tot een overeenkomst geleid. Ook de activiteiten van neo-paramilitaire groepen, die zijn ontstaan om de belangen van de rurale elite te beschermen, blijven een destabiliserende factor.

Door het conflict kent Colombia meer dan 7 miljoen ontheemden. Mensen die gedwongen huis en land achter hebben moeten laten. Slachtoffers zijn vooral bewoners van het platteland, waaronder veel Afro-Colombiaanse en inheemse bevolkingsgroepen. Speciaal doelwit zijn individuen die opkomen voor deze gemeenschappen en het behoud van de natuur. Journalisten, vakbondsleiders, landactivisten, natuurbeschermers zijn net als de rurale bevolking slachtoffer van intimidatie, moorden, martelingen, ontvoering en verkrachting.

Voorlopig zijn er geen tekenen dat het geweld tegen hen afneemt. Met 170 doden, was 2017 het jaar met de meeste slachtoffers onder sociale leiders en mensenrechtenverdedigers. Toch zijn er Colombianen die strijden voor de rechten die zijn vastgelegd in de constitutie. PBI maakt hun werk mogelijk.